کنیزو

 مریم از مدرسه که به خیابان رسید، مردهایی را دم در مغازه « توکلی » دید که چادر زنی را که پایش از جوی کنار خیابان بالا آمده بود می کشیدند و از خنده ریسه می رفتند. مغازه کنار خیابانی بود که چند صد متر آن طرفتر از مدرسه مریم می گذشت. زنگ مدرسه که زده می شد، بچه ها به خیابان می ریختند. زنهای آبادیهای نزدیک هر کدام با زنبیل پراز بازار می آمدند و به مغازه که می رسیدند تف می انداختند و راهشان را کج می کردند...